środa, 29 października 2014
Przygotowywania do święta Wszystkich Zmarłych
niedziela, 15 czerwca 2014
Pokolenia złączone pamięcią
Z okazji 70. Rocznicy wywózki mieszkańców Tykocina do obozów koncentracyjnych, w ramach projektu „Pokolenia złączone pamięcią”, Muzeum w Tykocinie – Oddział Muzeum Podlaskiego w Białymstoku zorganizowało w dniach 20-23 maja 2014 r. wycieczkę-pielgrzymkę do obozów koncentracyjnych: Gross-Rosen, Sachsenhausen i Ravensbruck dla rodzin byłych więźniów.
W wycieczce wzięły udział 3 pokolenia: dzieci, wnukowie i prawnuki ofiar nazizmu oraz urodzony w obozie Ravensbruck. Po 70 latach od tego tragicznego wydarzenia dla mieszkańców Tykocina, udaliśmy się tam, by zrozumieć cierpienia naszych matek, ojców, dziadków i pradziadków oraz oddać hołd tym, których prochy zostały rozwiane z kominów krematoryjnych na obcej ziemi. Podczas wyjazdu został zrealizowany materiał do dokumentalnego filmu ”ECHO” reż. Karol Kalisty, a premierowy pokaz odbył się w czasie Uroczystości Rocznicowej 27 maja 2014r.
niedziela, 4 maja 2014
Niesamowity mural na budynku LO przy Hirszfelda!
Na budynku liceum przy Hirszfelda pojawił się niesamowity mural. Przedstawia więźniarkę z Ravensbrück. Skąd akurat taka postać na ścianie szkoły na Ursynowie?
Przez dwa lata uczniowie liceum im. Lajosa Kossutha uczestniczyli w programach IPN i Fundacji "Ja Kobieta". Cyklicznie pojawiali się na warsztatach, debatach i wykładach których tematami była historia, street art oraz przestrzeń miejska.
Młodzież spotykała się także z kobietami, które przeszły piekło Ravensbrück. Były to spotkania w ramach projektu "O tym nie można zapomnieć".
Efektem uczestnictwa w tych warsztatach jest ogromny mural, na którym uwieczniono portret jednej z więźniarek.
- W poniedziałek mamy uroczystość odsłonięcia muralu. Zaprosiliśmy więźniarki z Ravensbrück, przedstawicieli IPN oraz władze dzielnicy – mówi dyrektor szkoły Paweł Mazur.
Ravensbrück był hitlerowskim obozem koncentracyjnym stworzonym w Brandenburgii w 1938 roku, specjalnie dla kobiet. Obóz działał do 1945 roku. Przeprowadzano w nim makabryczne eksperymenty medyczne, głównie na młodych Polkach. Przez obóz przeszło w sumie 132 tysiące kobiet i dzieci, w tym ok. 40 tysięcy Polek. W Ravensbrück zginęło ponad 92 tysiące ludzi - byli uśmiercani w komorach gazowych, zabijani zastrzykami fenolu wstrzykiwanymi w serce bądź też umierali z wycieńczenia.
Ci, którzy przeżyli do dziś opowiadają młodzieży o makabraycznych przeżyciach z obozu. Niestety czas biegnie nieubłaganie... Byłe więźniarki są już w podeszłym wieku i powoli odchodzą. Aby pamięć o nich nie zaginęła w szkołach realizowane są projekty edukacyjne skierowane do młodzieży.
Źródło: www.haloursynow.pl/artykuly/
środa, 19 lutego 2014
Wrota piekieł. Książka o Ravensbrück
Obóz
koncentracyjny w Ravensbrück w schyłkowej fazie – przepełnienie, brud, głód,
okrucieństwo, codzienne umieranie. Anja Lundholm z wrażliwą uwagą
zdystansowanego świadka i zarazem uczestniczki wydarzeń opowiada o obozowej
codzienności najniższych warstw więźniarskiej społeczności. Jej narracja
oscyluje między poczuciem beznadziei a wolą przetrwania, kapitulacją i buntem,
tworząc poruszający zapis skrajnego doświadczenia, po którym nikt nie pozostaje
taki sam. W 1974 roku książka została nominowana do literackiej Nagrody
Nobla.
Ty i ja urodziłyśmy się tutaj. Wśród tych
ludzi. Przeszło ci przez myśl, że spędziłyśmy dzieciństwo wśród masowych
morderców?
Anja Lundholm, właściwie Helga Erdtmann, urodziła się 28 kwietnia
1918 w Düsseldorfie. Jej matka wywodziła się z zamożnej rodziny żydowskiej,
ojciec prowadził aptekę w nadreńskim Krefeld. W latach 30. ojciec wstąpił do
SS, matka po pogromach „nocy kryształowej” popełniła samobójstwo. Anja Lundholm
studiowała w Berlinie, skąd w 1941 roku udało się jej uciec do Rzymu. Nawiązała
tam kontakt z ruchem oporu. W wyniku
denuncjacji przez ojca została aresztowana, przeszła przez kilka więzień i w
marcu 1944 trafiła do obozu koncentracyjnego w Ravensbrück. Doświadczenie to
naznaczyło ją psychicznie i fizycznie na całą resztę życia. Po latach Anja Lundholm pisała o swym
okresie poobozowym: „Nie mogłam oswoić się z tutejszym życiem. Ciągle
jeszcze byłam więźniarką – zresztą do dzisiaj się z tego nie wyzwoliłam”. Jak
napisała Ewa Czerwiakowska we wstępie do książki, również w tym wymiarze był to
wyrok dożywotni. Pod koniec lat 60. zaczęła pisać i opublikowała w sumie
czternaście książek, w większości opartych na biografii. Ceniona za błyskotliwy
i zdystansowany styl, uhonorowana została wyróżnieniami i nominacją do
literackiej Nagrody Nobla. Największy rozgłos przyniosły jej wydane w 1988 roku
Wrota piekieł, literacka relacja ocalonej więźniarki Ravensbrück. Zmarła 5
sierpnia 2007 we Frankfurcie nad Menem.
Fragment publikacji
Na placu
między barakami ustawiło się teraz na apel 500 więźniarek. [...] Przed nami stoi w rozkroku aufzejerka
Lange, pięściami podparta o biodra, pałka w ręce, wysunięty bandycki podbródek.
A obok – jej równie grubiańsko wyglądająca koleżanka [...]. Ogarnia mnie taka wściekłość, że brak mi
tchu. To już nie twarze, to wykrzywione w grymasie maski, wytresowane do
rozpoznawania untermenschen, podludzi, tak jak policyjne psy. Podejrzliwie
przesuwają po szeregach bezlitosne spojrzenia, szukając jednej, która może
trochę za daleko wysunęła nogę do przodu albo nie zapięła wszystkich guzików
płaszcza. A potem [...] takie
„zasrane bydlę” dostaje pięścią w twarz, raz i jeszcze raz, w oczy, w nos, w
usta. Ofiara krwawi, ale nie wolno jej upaść, jeśli chce pozostać przy życiu.
Musi stać sztywno na nogach, nawet jeśli obie okładają ją bez litości. Agresja
we mnie gęstnieje i przeistacza się w przemożne pragnienie, by się na nie
rzucić, wyrwać tym przeklętym zdzirom pałki z rąk i bić tak długo, aż zostaną
po nich tylko buty z cholewami. To nieskończona męka utrzymać się przez cały
czas prosto na nogach. [...] Z
potężnym wysiłkiem biorę się w garść, by się nie zachwiać. Tymczasem zachodzi
słońce, zapalają się reflektory i przemieniają nas w wapiennobiałe figury
gipsowe.
Anja Lundholm, Wrota
piekieł
W serii „Świadectwa. Niemcy XX wiek”
ukazały się: „Dzieci rewolucji” Wolfganga Leonharda
i „Dziennik z Prus wschodnich. Zapiski
lekarza z lat 1945–47” Hansa von Lehndorffa.
Anja Lundholm
Wrota piekieł. Ravensbrück
Seria: „Świadectwa. Niemcy XX
wiek”
Tytuł oryginału: Das
Höllentor
Tłumaczenie z języka niemieckiego: Ewa Czerwiakowska
Koordynacja i redakcja: Hanna Antos
Warszawa 2014, wydanie I
miękka oprawa — 315 stron
Wydawca: Ośrodek KARTA
ISBN – 978-83-61283-82-9
Cena: 39 zł
Tłumaczenie z języka niemieckiego: Ewa Czerwiakowska
Koordynacja i redakcja: Hanna Antos
Warszawa 2014, wydanie I
miękka oprawa — 315 stron
Wydawca: Ośrodek KARTA
ISBN – 978-83-61283-82-9
Cena: 39 zł
Publikacja została dofinansowana ze
środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

poniedziałek, 25 listopada 2013
„Wokół muralu, czyli między historią a sztuką” - relacja fotograficzna
23 listopada w budynku PAST-y w Warszawie odbyła się debata „Wokół muralu, czyli między historią a sztuką” podsumowująca projekt „Mural – KZ Ravensbruck”, który odbył się w październiku i listopadzie 2013 r.
Oto kilka zdjęć z soboty:
piątek, 15 listopada 2013
Debata „Wokół muralu, czyli między historią a sztuką”
Debata jest podsumowaniem projektu warszawskich spotkań międzypokoleniowych „Mural – KZ Ravensbruck”, który odbył się w październiku i listopadzie 2013r.
Debata odbędzie się 23 listopada (sobota) w godz. 11:00 – 13:00 w budynku PAST-y IV p. ul. Zielnej 39, Warszawa
Celem debaty jest otwarta rozmowa na temat miejsca i znaczenia murali w miejskiej przestrzeni
publicznej, ze szczególnym uwzględnieniem tych o tematyce historycznej. Organizatorzy debaty
wraz z zaproszonymi gośćmi będą także szukali odpowiedzi na pytanie jak sprawić, żeby głos osób starszych był słyszalny w dyskusjach dotyczących przestrzeni publicznej.
Podczas spotkanie przedstawione zostaną projekty murali „KV – Ravensbruck” wykonane przez
więźniarki Ravensbruck oraz gimnazjalistów biorących udział w spotkaniach cyklu.
W debacie udział wezmą:
Ewa Dorota Malinowska-Grupińska - Przewodnicząca Rady m.st. Warszawy
Anna Chabiera - przedstawiciel Biura Rzecznika Praw Obywatelskich
Paweł Mazur - dyrektor LXIII Liceum Ogólnokształcące, im. Lajosa Kossutha
Krystyna Zając -– przedstawicielka Klubu Kobiet Ravensbruck z Warszawy
Rafał Roskowiński - artysta plastyk, twórca Gdańskiej Szkoły Muralu
Moderator debaty: Elżbieta Sęczykowska - Fundacja MECENAT SZTUKI
Anna Monika Koźbiel - artysta grafik
Zofia Pociłowska-Kann - artysta rzeźbiarka
Anna Wieczorek - urbanista
Ilość miejsc ograniczona. Prosimy o potwierdzenie udziału w spotkaniu do dnia 20.11.2013r.
na adres: fundacja-jakobieta@o2.pl lub telefonicznie: 694 451 604
piątek, 25 października 2013
Wyniki konkursu pamięci Grażyny Chrostowskiej
Pamięci Grażyny Chrostowskiej, młodej poetki lubelskiej, zamordowanej 18 kwietnia 1942 roku wraz z grupą 14. dziewcząt w obozie koncentracyjnym KL Ravensbrück, poświęcono Konkurs Recytatorsko-Krasomówczy, którego finał miał miejsce w Galerii Malarstwa Polskiego XVII-XIX w. na Zamku Lubelskim w dniu 11 października 2013 roku.
Organizatorami Konkursu są: Muzeum Martyrologii „Pod Zegarem” Oddział Muzeum Lubelskiego, IV Liceum Ogólnokształcące im. Stefanii Sempołowskiej w Lublinie, Gimnazjum nr 7 im. Jana Kochanowskiego w Lublinie, Gimnazjum nr 8 im. Grażyny Chrostowskiej w Zespole Szkół nr 10 w Lublinie oraz Wydawnictwo GAL. Honorowym Patronatem konkurs objęli: Krzysztof Żuk – Prezydent Miasta Lublin, Krzysztof Hetman – Marszałek Województwa Lubelskiego i Krzysztof Babisz – Lubelski Kurator Oświaty.
W jury Konkursu zasiedli:
p. Wanda Półtawska – doktor nauk medycznych, była więźniarka obozu KL Ravensbrück, koleżanka obozowa Grażyny Chrostowskiej, honorowa przewodnicząca
p. Alicja Jachiewicz – Szmidt, aktorka – przewodnicząca jury
p. Jolanta Polańska, kierownik Działu Edukacji Muzeum Lubelskiego
p. Barbara Oratowska, kierownik Muzeum Martyrologii „Pod Zegarem”
p. Alojzy Leszek Gzella – redaktor Wydawnictwa Gal.
Podobnie jak w poprzednich latach, również i ta edycja Konkursu cieszyła się dużym zainteresowaniem wśród uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych z województwa lubelskiego. W zmaganiach konkursowych wzięło udział 12 recytatorów oraz 3 osoby, które zaprezentowały się poza konkursem.
W kategorii szkół gimnazjalnych nagrodzono:
I miejsce – Katarzyna Banasiak z Zespołu Szkół Plastycznych im. C.K. Norwida w Lublinie
II miejsce – Karolina Hasiec z Gimnazjum nr 1 w Zamościu
III miejsce – Karina Latoch z Gimnazjum nr 2 w Niedrzwicy Kościelnej
Wyróżnienia:
Magdalena Długosz – Gimnazjum nr 8 im. G. Chrostowskiej w Lublinie
Olga Olejnik – Gimnazjum w Jaszczowie
Kamila Samolej – Gimnazjum nr 2 w Niedrzwicy Kościelnej
W kategorii szkół ponadgimnazjalnych nagrodzono:
I miejsce – Monika Prokopiuk z I Liceum Ogólnokształcącego im. Ks. Pawła Karola
Sanguszki w Lubartowie
II miejsce – Karolina Korcz z II Liceum Ogólnokształcącego im. K. K. Baczyńskiego w Świdniku
III miejsce – Marta Kononiuk z II Liceum Ogólnokształcącego im. Emilii Plater w Białej Podlaskiej
Wyróżnienia:
Magdalena Wiejak - XVI Liceum Ogólnokształcące w ZSE im. A. i J. Vetterów w Lublinie
Kamil Kanadys - IV Liceum Ogólnokształcące im. Stefanii Sempołowskiej w Lublinie
Kamil Rydzyński - II Liceum Ogólnokształcące im. K. K. Baczyńskiego w Świdniku
Uczestnicy zaprezentowali niezwykle wysoki poziom umiejętności recytatorskich. Konkursowi towarzyszyła niezapomniana atmosfera pełna ciepła, wzruszeń, refleksji. Uwieńczeniem wydarzenia było wystąpienie dr Wandy Półtawskiej, która skierowała do młodzieży przesłanie o wartości pamięci w życiu człowieka, o patriotyzmie, stawianiu sobie wzniosłych celów i niezłomności w dążeniu do ich realizacji.
Fotografie pochodzą ze zbiorów Muzeum Martyrologii "Pod Zegarem" w Lublinie.
Muzeum Lubelskie w Lublinie
Oddział Martyrologii "Pod Zegarem"
www.zamek-lublin.pl
Subskrybuj:
Posty (Atom)












